TERMINOLOGIA - W

WIERCENIE OTWORÓW – ma na celu wykonanie otworów w materiale, rozwiercanie to powiększanie otworu oraz zwiększenie jego dokładności. Czynność tę wykonuje się wiertłami zamocowanymi w różnego rodzaju wiertarkach. Poczynając od dawniej używanych furkadeł, poprzez wiertarki napędzane  siłą mięśni i silnikami elektrycznymi, trzymane w rękach, do stojących na specjalnych stojakach stołowych i dużych mocowanych do podłogi. (B.A.)

WISIOR – ozdoba o przeważnie zwartej formie, noszona najczęściej na łańcuchu na szyi, niekiedy przypinana do stroju ZAPINKĄ. Wisiorki zawieszane u paska, przy DEWIZCE lub przy BRANSOLECIE zwano brelokami. Noszone na piersiach mogły mieć najrozmaitsze formy, a że były – ze względu na miejsce zawieszania – uważane za ozdoby najbardziej reprezentacyjne, często zawierały różne godła, przedstawienia dewocyjne, portrety osób bliskich lub rządzących; niekiedy miały charakter czysto dekoracyjny. Do popularnych wisiorów należały koliste lub owalne MEDALIONY, w formie otwieranych kapsułek, w których noszono podobizny, drobne pamiątki lub relikwie. Popularną formą w starożytności była LUNULA – wisior w kształcie półksiężyca. Niekiedy funkcję wisiorków lub breloków spełniały małe flakoniki na wonności, tzw. BALSAMKI. (G.M.)

WYCINANIE LASEROWE – najnowocześniejszy, i tym samym najprecyzyjniejszy, sposób wycinania w blasze i innych materiałach skomplikowanych ornamentów jest wycinanie laserowe. Wykonuje się taką operację przy pomocy grawerek laserowych z podajnikami do wycinania. Urządzenia laserowe wycinają oraz tworzą trwałe wizerunki i faktury na powierzchni materiału poprzez termiczne usuwanie wybranych jego fragmentów. (B.A.)

WYCINANIE NOŻYCAMI RĘCZNYMI – nożycami ręcznymi prostymi i wygiętymi ciąć można cienkie blachy do 0,5-0,6 mm, grubszą tylko niepotrzebnie pokaleczy się ją i powygina. Należy pamiętać, żeby podczas cięcia nie rozchylać nożyc całkowicie, najskuteczniej ostrza chwytają i tną blachę, gdy rozchyli się je do 2/3 długości. (B.A.)

WYCINANIE NOŻYCAMI STOŁOWYMI – nożyce stołowe, tzn. gilotyna, są niezastąpione w wielu przypadkach.  Zwłaszcza przy wycinaniu z blachy pasków, prostokątów, zewnętrznych łuków, dużych kółek. Użycie gilotyny ułatwia i przyśpiesza pracę. (B.A.)

WYCINANIE PIŁKAMI WŁOSOWYMI – piłki włosowe (dawna nazwa z języka niemieckiego – laubzega) – niezwykle przydatne narzędzia, szczególnie przy wycinaniu elementów biżuterii czy ornamentów w blasze. Produkowane przez kilka firm szwajcarskich i niemieckich z dobrej stali narzędziowej. Piłki oznaczone 6 są najgrubsze, a 8/0 najcieńsze. (B.A.)

WYKRAWANIE  – odbywa się na prasach udarowych z użyciem przyrządów zwanych wykrojnikami. Są to często bardzo skomplikowane i precyzyjne urządzenia umożliwiające wycinanie z blachy identycznych przedmiotów lub elementów. (B.A.)

WYOBLANIE – wykonuje się je na tokarni podobnej do tokarni stolarskiej przy pomocy odpowiednio ukształtowanych form zwanych kopytami oraz wyoblaków. Tokarnia taka to zwykle standardowy uchwyt tokarski (lub wrzeciono z zabierakiem), w którym mocuje się jedno- lub wieloczęściowe kopyto. (B.A.)

WYTRAWIANIE – to technika pokrewna grawerowaniu, zwana także trawieniem. Celem wytrawiania jest uzyskanie wklęsłego rysunku na powierzchni przedmiotu wykonanego z metalu. Uzyskany wklęsły rysunek może być wykończony przez polerowanie całości, przez dodatkowe fakturowanie i oksydowanie wgłębień, przez ich wypełnienie emaliami lub NIELLEM. (B.A.)

Related Articles

TERMINOLOGIA - T

TERMINOLOGIA - U

TERMINOLOGIA - Z

Information

All images are for demonstration purpose only. You will get the demo images with the QuickStart pack.

Also, all the demo images are collected from Unsplash. If you want to use those, you may need to provide necessary credits. Please visit Unsplash for details.